انبه :

ارتفاع درخت انبه ممکن است به 40 - 35 متر برسد. برگهای نو آن تقریبا به رنگ سرخ روشن می‌باشد که به محض رشد کامل به رنگ قهوه‌ای براق تیره‌ای در می‌آیند. در زمان شکوفایی گلهای سفید کوچک ، رایحه‌ای دلپذیر همانند گل یخ در فضا می‌پیچد. پس از ریختن برگها ، میوه‌های درخت بعد از گذشت از سه تا شش ماه خواهند رسید. میوه انبه هنگام رشد کامل از روی درخت و روی ساقه‌ها آویزان می‌شود و ممکن است وزن آنها به 2 کیلوگرم برسد.

میوه‌های انبه دارای رنگهای متنوعی هستند، سبز ، زرد ، قرمز یا ترکیبی از این رنگها. نوع رسیده آن با پوست دارای رایحــــــه خوشایندی می‌باشد. در میان این میوه هسته تخت مستطیل شکلی وجود دارد که بسته به نوع آن می‌تواند رشته‌دار یا صاف باشد. داخل پوسته که 1 میلیمتر ضخامت دارد یک مغزی به ضخامت کاغذ وجود داردکه دانه درون آن قرار گرفته است. گفته می‌شود انبه رایج ترین میوه تازه‌ای است که سرتاسر جهان مصرف می‌شود.

تاریخچه :

در فارسی به این میوه انبه گفته می‌شود و اعراب آن را انبج خوانده‌اند. در کتب قدیمی موانبه نیز ذکر شده است. زادگاه اولیه انبه هندوستان و نواحی استوایی است و اکنون در بلوچستان نیز می‌روید. در نواحی استوایی درخت انبه چندین بار در سال بار می‌دهد. نام این میوه را در Vedas آیین هندو که 4000سال قبل از میلاد نوشته شده به نام غذای خدایان می‌توان یافت. نام این میوه از واژه man-kay گرفته شده که این کلمه هنگام کشف هند غربی توسط پرتقالیان به صورت manga تغییر یافت.

محلهای کاشت

امروزه انبه به عنوان یک درخت میوه در مناطق گرم استوایی و آب و هوای نیمه حاره‌ای در شمال ، جنوب و مرکز آمریکا ، کارائیب ، جنوب و مرکز آفریقا ، فیلیپین و استرالیا به مقدار زیادی کشت می‌شود. رایج‌ترین گونه انبه در کشور هند Alphonso است که به نام شاه انبه معروف هستند، گفته می‌شود. این میوه به راحتی پرورش یافته و اکنون بیش از 1000 گونه انبه یافت می‌شود.

                                                                    منبع              http://daneshnameh.roshd.ir

خواص : انبه Mango

نام علمی Mangifera indica

انبه درختی است زیبا كه ارتفاع آن تا 10 متر می رسد . منشا انبه هند و مالزی و برمه می باشد ولی هم اكنون در تمام مناق استوایی و حاره كشت می شود . انبه از 4000 سال پیش وجود داشته است .

برگهای این درخت نیزه ای شكل ، گلهای آن زرد یا قرمز رنگ و بصورت خوشه ای وجود دارد . میوه آن كه انبه یا منگو نامیده می شود بیضوی شكل و دارای طعمی مطبوع وشیرین بوده و دارای هسته ای نسبتا بزرگ است . انبه در اوائل ماه می می رسد و تا اوائل سپتامبر موجود است .

انبه رسیده از نظر طب قدیم ایران گرم و خشك و نارس آن سرد و خشك است . انبه نارس تولید كننده بلغم و سودا در بدن می باشد .

1)انبه بسیار مقوی بوده و تقویت كننده بدن است .

2)انبه تقویت كننده قوای جنسی است .

3)رنگ صورت را درخشان می كند .

4)دهان را خوشبو می كند .

5)ادرار آور است .

6)یبوست را برطرف می كند .

7)انبه دارای مقدر زیادی اسید گالیك است . بنبراین سیستم هضم را ضد عفونی و تمیز می كند .

8)انبه تمیز كننده خون می باشد .

9)خوردن انبه بوی بد بدن را از بین می برد .

10)انبه حرارت بدن را كاهش می دهد و تب را پائین می آرود .

11)برای رفع اسهال مفید است .

12)خوردن انبه ، سردرد ، تنگی نفس و سرفه را از بین می برد .

13)برای درمان بواسیر مفید است .

14)عطش را برطرف می كند.

15)انبه چون گرم است برای گرم مزاجان مناسب نیست و این اشخاص باید آنرا با سكنجبین بخورند .

خواص مغز هسته انبه

انبه دارای هسته بزرگی است كه در وسط آن مغز آن قرار درد كه بجای مغز بادام می توان از آن در شیرینی جات استفاده كرد .

مغز هسته انبه از نظر طب قدیم ایران سرد و خشك است .

1-خوردن مغز هسته اسهال را برطرف می كند .

2-برای معالجه سرماخوردگی مصرف می شود .

3-سرفه های سخت را درمان می كند .

4-درمان كننده بواسیر خونی است .

5-خانم هائیكه دچار خونریزی از رحم می باشند و یا بین دو عادت ماهیانه خونریزی دارند برای رفع آن باید از مغز انبه استفاده كنند .

6-مغز هسته انبه كرم كش و ضد اسهال است .

7-برای تسكین آسم و تنگی نفس مفید است .

8-ضد استفراغ است .

دیگر خواص درخت انبه

1.گل انبه سرد و خشك است و اسهال را رفع می كند .

2.اگر شكوفه درخت انبه را خشك كرده و هر روز حدود 3 گرم آنرا با 10 گرم شكر بخورند سرعت انزال را معالجه می كند .

3.صمغ درخت انبه را با روغن و آبلیمو مخلوط كنید برای ناراحتی های پوست مفید است .

4.برای برطرف كردن ریزش مو ، آب برگهای درخت انبه را روی سر بمالید .

5.برای تقویت دندان و لثه دم كرده برگ درخت انبه را مضمضه كنید .

مضرات :

هضم انبه برای بعضی از افراد سخت است و ممكن است ایجاد خارش و دمل نمائید .

اگر خون انبه ایجاد نفخ بكند باید آنرا با زنجبیل خورد .

غرغره این عصاره ، مخلوط با کمی آب جهت درد گلو و اورام لوزتین بکار می‌رود. پوست انبه دارای 15 تا 18 تانن است و یک قاشق چایخوری کوبیده آن دو مرتبه در روز برای معالجه اسهال کافی است. صمغ این درخت کمی در آب حل می‌شود و از انواع صمغ عربی است. میوه انبه ابتدا گس و بعد ترش می‌شود و در اثر زیاد ماندن در روی درخت ، کم‌کم شیرین می‌شود. میوه انبه بوی خوشی شبیه انبر دارد. مقوی جسم و روح و اعضای دستگاه گوارش است. کلیه و مثانه را تقویت می‌کند.

روشهای خوردن انبـــــــه

انبه‌ها عموما بسیار آبدارند و خوردن آنها بسیار کثیف کننده می‌باشد. بنابراین انبه‌هایی که به مناطق معتدله صادر می‌شوند همانند بیشتر میوه‌های گرمسیری به صورت نیمه رسیده چیده می‌شوند. اگرچه آنها تولید کننده اتیلن هستند و در طول حمل و نقل می‌رسند، به ندرت به اندازه نوع تازه دارای آب یا طعم هستند. انبه رسیده دارای پوست نارنجی ، زرد یا مایل به قرمز می‌باشند. برای اینکه انبه پس از خرید همچنان به رسیدن ادامه دهد لازم است در جای خنک و تاریک ولی نه در یخچال انبار شود. یخچال جریان رسیدن انبه را به تاخیر خواهد انداخت. یک راه ساده برای خوردن انبه‌ای درشت ، طبق روال آن استفاده از چاقو است.

در آغاز قسمت پوست را جدا نموده سپس آن‌را تقسیم کرده و با چاقو تکه‌های کوچک آنرا بخورید. قسمتهای بیشتری از پوست را جدا کنید تا به مقدار بیشتری از گوشت میوه دسترسی پیدا کنید. وقتی آخرین قسمت را می‌خورید، یعنی زمانی که پوست دیگری در میوه برای نگهداشتن وجود ندارد منتظر خیس شدن دستهایتان باشید. در مکزیک و گواتمالا برشهای انبه را با پودر فلفل قرمز و یا نمک می‌خورند. در هندوستان انبه کال را با پودر فلفل قرمز و یا نمک می‌خورند. در فیلیپین انبه کال را با نوعی رب شور به نام bagoong که از ماهی یا میگو تهیه می‌شود می‌خورند.

                                                                  منبع           http://www.parsiteb.com

ترکیبات شیمیایی :

انبه دارای موادی مانند اسید بنزوئیک Benzoic Acid ،‌ اسید سیتریک Citric Acid و Puri yellow Dye که ماده زرد رنگی است می‌باشد. انبه در حدود 15 درصد تانن دارد. هسته انبه دارای چربی زیاد و نشاسته و اسید گالیک Gallic Acid است .

برای درمان بواسیر مفید است.

عطش را برطرف می‌کند.

انبه چون گرم است برای گرم مزاجان مناسب نیست و این اشخاص باید آن را با سکنجبین بخورند.

                                                         منبع                               http://www.roshd.ir

خون توصیه می‌شود. جالب است بدانید كه هر انبه كامل كه ۶۴۰ گرم وزن دارد تامین‌كننده ۳۳ درصد از نیاز افراد بزرگسال به پتاسیم است و مصرف هر روز این میوه به كاهش فشار خون افراد مبتلا به فشار خون بالا بسیار كمك می‌كند. جالب است بدانید مطالعات نشان داده‌اند، دریافت روزانه ۲۳۰۰ تا ۳۱۰۰ میلی گرم از این ماده مغذی در یك روز توانسته است فشار خون افراد را به میزان ۲۵ درصد كاهش دهد و مرگ و میر ناشی از فشار خون بالا را كنترل كند.

این میوه اندیس گلایسمی بالایی نیز دارد یعنی وقتی مصرف می‌شود قند خون به یكباره افزایش پیدا می‌كند و موجب ترشح هورمون انسولین می‌شود. با ترشح این هورمون قند به داخل سلول‌ها روان شده و دوباره افت پیدا می‌كند به این دلیل فرد دوباره احساس گرسنگی می‌كند و همین موضوع موجب زود به زود گرسنه شدن فرد و پرخوری او می‌شود. به علاوه، این میوه را افراد دیابتی باید با احتیاط مصرف كنند زیرا نیاز به انسولین با خوردن این میوه افزایش پیدا می‌كند. این میوه در هر ۱۰۰ گرم از خود دارای ۵۷ كالری انرژی است و باید این میزان كالری را در برنامه غذایی روزانه محاسبه كرد.

میوه‌ای برای كم‌خون‌ها :

همه ما می‌دانیم كه مشكل كم‌خونی در افرادی كه از گوشت قرمز استفاده نمی‌كنند، بیشتر دیده می‌شود. به این دلیل به این افراد توصیه می‌شود تا از منابع گیاهی این ماده مغذی بیشتر استفاده كنند. به علاوه در كنار مواد غذایی آهن‌دار گیاهی بهتر است از غذاهایی استفاده شود كه جذب این آهن گیاهی را بالا می‌برند. در این میان، انبه در دسته میوه‌هایی جای می‌گیرد كه می‌توان آن را به همراه منابع گیاهی آهن دار مورد استفاده قرار داد. حتما می‌پرسید چرا؟ باید در جواب بگوییم كه در هر ۱۰۰ گرم از این میوه ۳۷ میلی‌گرم ویتامین C و ۲۰۰۰ میكروگرم بتاكاروتن وجود دارد كه مطالعات نشان داده‌اند دریافت همزمان این مواد مغذی با آهن جذب روده‌ای این ماده معدنی را افزایش می‌دهد. بتاكاروتن در روده با آهن باند شده و از پیوند آن با تركیباتی مثل فیتات‌ها كه مانع جذب آهن می‌شوند، جلوگیری كرده و به این ترتیب كم خونی برطرف می‌شود.

انبه علیه سرطان :

شاید باورتان نشود اگر بگوییم كه مطالعات نشان داده‌اند، مصرف مرتب این میوه از بروز سرطان رحم پیشگیری می‌كند زیرا انبه دارای تركیبی با خاصیت آنتی‌اكسیدانی است كه به آن بتاكریپتوگزانتین می‌گویند. در مطالعه‌ای كه بیش از ۱۵هزار زن در آن شركت داشته اند و به مدت ۱۵ سال به طول انجامیده است دیده شده با مصرف مرتب این میوه، سطح این تركیب در خون آنها بالارفته و به میزان قابل ملاحظه ای احتمال ابتلا به این بیماری در آنها كاهش یافته است. حتی دیده شده است وجود این تركیب در بدن افراد از عود مجدد سرطان در افرادی كه قبلا به این بیماری مبتلا شده‌اند كمك فراوانی می‌كند.

یكی دیگر از دلایل پیشگیری‌كننده از بروز سرطان و حتی عفونت‌های گوناگون، ایجاد یك سیستم ایمنی بسیار قوی است كه مطالعات نشان داده‌اند این میوه به دلیل ویتامین C و بتاكاروتن بالایی كه دارد دارای چنین خاصیتی است. به این دلیل مصرف مرتب انبه در برنامه غذایی از بروز عفونت‌های ویروسی و رشد تومورهای بدخیم در بدن جلوگیری می‌كند. به‌علاوه تحقیقات نشان داده‌اند، دریافت مقادیر بالای بتاكاروتن موجب فعالیت هرچه بیشتر سلول‌های سیستم ایمنی می‌شود به این دلیل متخصصان تغذیه انبه را به گروه‌های سنی با سیستم ایمنی ضعیف‌تر مانند سالمندان، بچه‌ها و زنان باردار توصیه می‌كنند.

                                                                 منبع              http://www.myisfahan.com

انبه نه تنها میوه خوشمزه ای است، بلکه غنی از ویتامین ، املاح و آنتی اکسیدان  هاست. دارای فیبر زیادی است، ولی کالری و سدیم  آن کم است. فاقد کلسترول  و چربی اشباع است.

برای چاق شدن افراد لاغر  مفید است.

مربا و ترشی انبه برای تقویت معده مفید است.

نکات مورد توجه :

- زیاده روی در مصرف انبه برای افرادی که طبع گرم دارند، مضر است.

- مصرف انبه به خصوص ترشی آن با معده خالی ، ایجاد ناراحتی معده  می کند. بنابراین بهتر است آن را بعد از غذا و ترشی آن را همراه با غذا میل کرد.

- پوست انبه را قبل از خوردن جدا کنید ، زیرا بعضی افراد نسبت به آن حساسیت  دارند.

                                                             منبع                            http://www.tebyan.net

دو نوع انبه وجود دارد:

1- انبه ای که عصاره اش مکیده می شود.

2- انبه ای که قطعه قطعه شده و بعد به مصرف می رسد.

انبه نارس دارای مواد زیر می باشد:

آب 5/81 درصد، سلولز 5 درصد، املاح معدنی (قابل حل) 5/1 درصد، املاح غیر قابل حل 9/1 درصد و سایر عناصر. املاح قابل حل موجود در انبه عبارتند از پتاسیم، اسید تارتاریک و اسید سیتریک.

انبه رسیده دارای مواد زیر می باشد:

بیلیروبین زرد، کاربن بی سلناید، بنزوئیت، اسید سیتریک، اسید گالیک و صمغ

پوست انبه رسیده حاوی مواد زیر است:

اسید سیتریک- مخلوطی از اسید گالیک، صمغ، گالاکتوز و پانتوز.

انبه هم روی درخت می رسد و هم در سبد. البته انبه ای که روی درخت می رسد برای سلامتی مفیدتر است اگر چه انبه ای که در سبد می رسد شیرین تر می باشد.

انبه نارس معرق، قابض و خنک کننده است. لذا شربت آن در تابستان بسیار مفید است، انبه رسیده مشهی، ملین، مدر و مقوی است.

انبه نارس برای بیماری خونریزی لثه مفید است. پوست درخت انبه قابض و مقوی است مصمغ آن نیز قابض می باشد. مغز هسته اش ضد عفونی کننده است. گل آن قابض و خنک کننده است.

نباید در خوردن انبه افراط کرد زیرا سوء ها ضمه و بیماری چشمی تولید می کند و خون را فاسد می سازد و بچه ها، مبتلا به امراض پوستی می شوند.

بنابراین در خوردن انبه باید زیاده روی نشود و ضمناً نکات زیر باید رعایت شود:

1.پس از خوردن انبه به فاصله کمی شیر و یا آب زنجبیل بنوشید.

2.شربت عصاره لیموترش بعد ازتناول انبه شما را از اعوارض سوء آن باز می دارد.

البته مولد نیروی جنسی، تجدید کننده جوانی، و مشهی است به شرطی که در خوردن آن افراط نشود .

                                                                منبع              http://magiccarpet.blogfa.com